خبر كوتاه بود و تكان‌دهنده. دانشگاه‌های ایران در هزار دانشگاه اول دنیا جایی را به خود اختصاص نداده‌اند و 10 دانشگاه برتر ایران در مقایسه با دیگر كشورها این رتبه‌های جهانی را از آن خود كردند: دانشگاه تهران 1045، دانشگاه شریف 2024، دانشكده علوم پزشكی دانشگاه تهران2233، دانشگاه شیراز 2359، دانشگاه اصفهان 2486، دانشگاه فیزیك و ریاضیات 2490، دانشگاه علوم و تكنولوژی ایران 2560، دانشگاه امیركبیر 2661، دانشگاه اصفهان 2678 و دانشگاه فردوسی مشهد 2842. شاید اولین سوالی كه بعد از خواندن این خبر به ذهن می‌آید چرایی این اتفاق باشد و یا می‌توان پرسید آیا سیاست‌های دانشگاهی باید تغییر پیدا كند؟ سالانه چند مقاله علمی به چاپ می‌رسد؟ فرار مغزها به این آمار می‌تواند مربوط باشد یا خیر؟ اساتید و دانشجوها در تغییر این آمار تا چه اندازه می‌توانند نقش داشته باشند؟ آیا محیط فیزیكی دانشگاه و امكانات آموزشی و كتابخانه‌ای نیز تاثیری دارد و سوالات زیاد دیگر.
(جهت دیدن مشروح خبر بر روی ادامه متن کلیک نمایید)
--------------------------------------------------------------

منبع خبر: روزنامۀ کارگزاران